Mijn innerlijke coolheid

Als kind deed ik dingen vol passie en overgave. Ik wilde journalist worden, dus ik schreef veel. Ik richtte natuurclubjes op, verzamelde dode insecten, voetbalde, bouwde hutten tussen de berenklauwen, maakte muziek en maakte tekeningen. Ik heb eens een geel gerande watertor gevangen en in onze vissenkom gedaan, omdat ik wilde weten of zo’n beest echt kleine visjes eet (ja). Ik maakte stop motion filmpjes met wasknijpers en ik speelde op mijn 15e nog met LEGO. Ik heb eens een hommel terrarium gemaakt in de vriezer, en ik heb als project voor een spreekbeurt een slakkenfarm gerund (vond de buurman niet leuk).

Ik vond alles wat ik deed gewoon echt goed. Alles wat ik deed was cool. En omdat ik het cool vond, was dat het ook.

Veel dingen die ik deed waren echt niet cool, maar er was ook niemand die mij vertelde dat iets niet cool was. Mijn moeder hing mijn tekeningen met plakband aan de deur, zodat iedereen ze kon zien.  De vriezer in de schuur werd gewoon 2 weken niet gebruikt, omdat dit het tijdelijke onderkomen van Joop de hommel was. De slakkenfarm heeft maanden in de tuin gestaan. Mijn vader liet mij dagelijks achter de computer mijn ‘boem boem muziek’ maken, hit na hit werd op floppy weggeschreven. Met rugtas en een verrekijker ging ik regelmatig op ‘excursie’ in het bos. Ik vond het leuk om te doen, punt.

Kinderen maken zich minder druk om wat anderen vinden, hebben minder schaamte en ze hoeven vaak niet zo’n hoge drempel over om te doen wat ze leuk vinden. Kinderen doen gewoon wat ze leuk vinden, het hele leven is een spel. Ze volgen zonder schroom hun passies, en krijgen hier over het algemeen alle ruimte voor.

Ikzelf lijk mijn innerlijke coolheid een beetje kwijtgeraakt te zijn.  Ik maak tegenwoordig te weinig tijd vrij voor de dingen die ik leuk vind. En terwijl ik opschrijf wat ik vroeger allemaal voor (soms rare) dingen deed, zie ik mijn passies. Ik creëer graag dingen. Vandaar dat ik graag kook. Vandaar dat ik sinds dit jaar een moestuin ben begonnen. Het is ook precies de reden dat ik dit weblog gestart ben.

De titel van dit blog is bewust gekozen. Drift is een synoniem voor passie, hartstocht, liefde, Instinct en gevoel. (ook voor opvliegendheid en boosheid, overigens) Ik vond het (na overleg thuis) toch niet zo’n goed idee om weer hommels te gaan houden in de vriezer, dit weblog leek mij een beter idee!

 

Wat eten we vanavond?

3 keer in de week hoef ik niet na te denken over wat we gaan eten vanavond! 3 keer in de week niet nog ff snel wat boodschappen halen na het werk. Nee, gewoon thuiskomen en een receptje pakken en de boel in elkaar zetten.

Hellofresh bezorgt namelijk elke week een soort van kerstpakket met hierin 3 gerechten bij ons thuis. Ok, ik betaal het zelf, maar het is toch elke week weer een soort cadeautje wat thuisbezorgd wordt.
Ik ben hier overigens geen reclame aan het maken voor Hellofresh: ik vind ze duur, Het zijn over het algemeen eenpansgerechten, en ik zie ff te vaak dezelfde ingrediënten voorbijkomen. het kan ook net zo goed een box van Marley Spoon of de AH zijn, ik verdien hier niets mee. Is ook niet belangrijk.

Waar het mij om gaat is dat ik 3 keer in de week na een drukke dag gewoon naar huis ga, en eet wat de maaltijdbox samenstellers mij voorschotelen, het is gewoon fijn als een ander beslist wat we eten vandaag.
En daarbij kunnen de kids de bezorger van de maaltijdbox de schuld geven als we weer eens iets eten wat ze niet lusten.

Soms leer ik ook nog eens wat. Ik wist bijvoorbeeld niet dat je de stronk en de steel van een broccoli ook gewoon in de pan kan mikken. Of dat pijnboompitten de zaadjes zijn van de dennenboom.

Een maaltijdbox is voor mij 3 keer in de week een klein onthaastmomentje.

Het gevoel van vrijheid

Afgelopen zondag ochtend heb ik mijn  hardloopschoenen aangetrokken
en heb ik een flik stuk gerend (13k) door een natuurgebied vlak bij huis.

Het was er rustig want het regende af en toe een beetje. Ik had verder geen plannen die dag dus ik hoefde ook niet op mijn klokje te kijken. Ik liet mijn gedachten de vrije loop.

Ik dacht er aan hoe het komt dat ik mij vaak gespannen, kribbig, of moe voel. Dit is wat er zo’n beetje door mijn hoofd ging:

Er komen veel te veel prikkels binnen. Dit gaat door van ochtends vroeg tot avonds laat. we ben altijd bereikbaar, en men verwacht ook dat we altijd bereikbaar zijn. We zijn gewend geraakt aan een constante informatiestroom, we zijn een beetje verslaafd zelfs. Ook ik, besef ik me.

Ik denk dat ik mijn telefoon zo 100 keer per dag zonder reden tevoorschijn haal. Het is een soort van automatisme geworden. Zelfs tijdens het TV kijken heb ik mijn telefoon in de hand. Als ik mijn bed in ga kijk ik nog wat Youtube.
Ik slaap dus ook nog eens te kort, wat vast ook geen goede invloed op mijn humeur heeft.

Wat voor impact zal deze constante prikkeling hebben op mij? Het gevoel van de constante spanning kom heus niet alleen door mijn telefoon (ik heb ook behoorlijk last van uitstelgedrag), maar ik denk dat het zeker grote invloed heeft.

Toen ik ongeveer 6,5 k gerend had stond ik even stil en keek om me heen.
Geen Facebook, Mail, WhatsApp YouTube of wat dan ook. Alleen ik, de weg en de natuur om mij heen. Door de donkere wolken zag het er prachtig uit. Ik voelde me heerlijk ontspannen.

Ik vervolgde mijn rondje en besefte dat ik mij zo prettig voelde omdat ik geen last had van de constante prikkels en iets aan het doen was wat ik leuk vind.
Dus, voortaan wat vaker de constante prikkels (mijn telefoon dus) uit. Gewoon helemaal uit. En dan iets doen wat ik leuk vind. Wie weet Voel ik mij dan nog vaker zoals afgelopen zondag ochtend…

 

Het einde van de smartwatch

Ik kan mijzelf een smartwatchgebruiker van het eerste uur noemen. Ik heb de Sony liveview en de Sony smartwatch 1 en 2 om mijn pols gehad. Ook heb ik een tijdje een Motoactv gehad. Op dit moment draag ik de LG G Watch R. Ik heb er veel plezier van, maar ik merk dat de reden waarom ik het horloge nu draag een andere is dan de reden waarom ik het horloge kocht.

Ik kocht het horloge omdat ik constant op de hoogte wilde zijn van alle meldingen op mijn telefoon. Ik wilde via spraak boodschappenlijstjes maken en mijn muziek player bedienen. Ook commando’s ingeven via spraak (OK Google)  sprak mij erg aan (ik ben van de generatie knight rider). Daarnaast ben ik ook gewoon een geek.

De reden waarom ik mijn horloge nu nog draag

“Het einde van de smartwatch” verder lezen

Carrière beïnvloeden in de keuken

Ik sta graag in de keuken, en het is vooral Leuk om samen met de kids aan het kokkerellen te slaan. Ik laat ze lekker gaan en neem voor lief als het resultaat niet Michelin ster waardig is. Ze hebben er plezier in en dat is het belangrijkste.

Laatst vroeg ik aan mijn oudste dochter wat ze wil worden later. Ze antwoordde “iets met dieren, of kok”. Wauw dacht ik. Als zij dan straks haar eerste kookboek presenteert, (wat natuurlijk meteen een bestseller wordt) worden haar natuurlijk vragen gesteld. Een van deze vragen zal zoiets zijn als; “hoe ben je zo’n goede kok geworden?”. Mijn dochter zal antwoorden dat ze vroeger zo vaak met haar vader in de keuken stond en dat dat de basis heeft gelegd voor het huidige succes. Ik super trots natuurlijk.

Zo blijkt maar weer wat voor invloed wij als ouders hebben op onze kinderen. Wij leggen nu de basis voor de toekomst van onze kinderen.

Even later vroeg ik aan mijn zoon wat hij later wil worden. Hij antwoordde dat hij een boef wil worden. Ik heb hem heel snel meegenomen naar de keuken in de hoop zijn carrière plannen te beïnvloeden (al is het maar een klein beetje).

En daar staat hij dan, samen met zijn grote zus pannenkoeken te bakken.

In zijn boevenpak, dat dan weer wel…

pannenkoek2pannenkoek3